Ana Sayfa

Bugün fark ettim ki uzun zamandır uyurken görmediğimi zannettiğim kabuslarımı uyanıkken yaşıyordum. Gece bitti.

Yüzde 2

Önümde koca bir yapılacaklar listesi var. Ya da gözümde büyüyor yapacaklarım. Bir kaç okuma sayfası, hazırlanılacak bir sunum ve gönderilecek iki video mülakat. Hayatımın güzel bir dönemindeyim. Seçeneklerimin olması, yapabileceğim bir şeylerin olma ihtimali beni mutlu ediyor. Olmama ihtimali de var her zaman tabi ki ama yine de güzel. Üniversite sınavları var bu hafta. Instagramda… Okumaya Devam et →

ayna meditasyonu

düşüncelerim ve gözlerim aynı yere bakmıyordu. dalıp gitmiştim. kıskançlık ve öfke ve belki de biraz pişmanlık geçmişe dair. geceleri herkes uyuyup yalnız başıma kaldığımda, uzun zamandır yalnız başıma vakit geçirmediğimi farkedip, bi şeyler yapmak için (kendimi dinlemek, dinlenmek, belirlemek, karar vermek…) daha da çok yalnız zaman geçirmem gerektiğini ama yapamayacağımı düşündüğümde deliriyorum. şimdi tarayıcımın geçmişini… Okumaya Devam et →

anne manifestosu

annelik en basit tanımıyla ‘ömür boyu çekilecek bir vicdan azabı antlaşması tanrıyla.’ herkes ve her şey seni elinden gelenin en iyisini yaptığına inandırmaya çalışsa da her gece bunun bir kandırmaca olduğunu anlarsın. hiçbir zaman tam anlamıyla o kutsanan anne* olamazsın. *evine bakar anne şarkısındaki gibi ya da her sene övüle övüle, uykusuz gecelere, verilen emeklere… Okumaya Devam et →

uzun bir rüya ertesi

korktuklarım ve endişelerim istemesem de ruhumda büyüyor gittikçe. farkında olmadan rastgele atılan bir karamsarlık tohumu gitgide yeşeriyor dallanıyor kabuslarım oluyor, öz güvensizlikler oluyor, açamadığım telefonlar oluyor. ne çok zarar veriyorum kendime ne çok büyük zannediyorum kendimi. My reality is what I perceive What I attract into my orbit Worries fade into the haze The air… Okumaya Devam et →

Yükleniyor…

Something went wrong. Please refresh the page and/or try again.

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

Web sitenizi WordPress.com' da kurun
Başla